من بر سر پرچین های چوپی آن جاده خاکی

زیر سایه آن درخت سیب

به انتظارت هستم

تا تو بیایی و زندگی ای را بسازیم..................زندگی که نه

باوری نو بسازیم

شاید نباشد زندگی ManoTo همچو پرواز شاپرکی بر گلهای سرخ

شاید نباشد باوری که ساختیم همچو قدم زدن بر ابرهای صورتی

اما میتواند به عشق امروز باشد

در یاد دیروز

به امید فردا

نوشته شده در ۱۳٩۱/۱۱/٥ ساعت ۸:۳٤ ‎ب.ظ توسط : آرمان غریب | کلمات کليدي :
  •    [نظرات ]