به شانه احساس باد منم که تکیه داده ام

                                                         به این دو چشم بی گنه عذاب گریه داده ام

منم که از کوه خود همیشه کاه ساخته ام

                                                         برگ برنده داشتم ولی همیشه باختم

من از تمام آسمان به یک ستاره دلخوشم

                                                         تویی که طول میکشی منم که وقت میکشم

نگاه کن صداقتم اسیر صد فریب شد

                                                       دل من از هر چه که بود همیشه بی نصیب شد

صبح ندیده عمرمان زود غروب میشود

                                                      تو خوب زندگی کن و ببین چه خوب می شود

کسی برای عاشقی حکم قفس نمی دهد

                                                         گنه نکرده آدمی تقاص پس نمی دهد

پاکروان افشین مقدم(تولد:مهر 1324______وفات مرداد 1355)

                                                            

 

نوشته شده در ۱۳٩٢/۳/٦ ساعت ٩:٠۳ ‎ب.ظ توسط : آرمان غریب | کلمات کليدي :
  •    [نظرات ]